1

قائم‌مقام وزیرِ معین‌دوست، رئیس اوج شد

سینماروزان/مسعود احمدی: مدتی کوتاه بعد از استعفای احسان محمدحسنی از سازمان هنری رسانه ای اوج، محمد هاشمی به عنوان جانشین او معرفی شد.

سرعت عمل در انتخاب جانشین محمدحسنی در شرایطی بوده که در همان زمان استعفا، ساسان زارع به عنوان سرپرست اوج معرفی شده بود ولی در شرایطی که برخی زیرمجموعه های وزارت ارشاد و سازمان سینمایی مدتها بعد از تغییر دولت، هنوز مدیر جدید به خود ندیده‌اند، بالادست اوج خیلی فوری محمد هاشمی را به عنوان جانشین او معرفی کرد.

محمد هاشمی قبل از این قائم مقام محمدمهدی اسماعیلی وزیر ارشاد دولت رییسی بوده است. اسماعیلی همان وزیری است که از درهای باز برای بازگشت به وطن نصرالله معین خواننده خوش صدای لس آنجلسی سخن گفت و در عین حال طی حضورش در وزارت ارشاد سعی زیادی کرد با تغییر پیمانکار بیمه تکمیلی درمان صندوق هنر، قدری از مشکلات اهالی هنر بکاهد و البته دنبال ارتقای بازنشستگی بیمه شدگان صندوق هنر هم بود که به نتیجه نرسید.

محمد هاشمی از تصمیم گیران در شوراهای ساترا هم بوده؛ ساترا در ماه‌های اخیر بارها به دلیل توقیف و تعلیق عرضه محصولاتی مثل سریال “غربت” و برنامه هایی مثل “جوکر”، “اکنون” و گزارشگری عادل فردوسی‌پور در کانون انتقادات قرار گرفته بود.

از دیگر سوابق  محمد هاشمی می‌توان به معاونت حقوقی، امور مجلس و استان‌های وزارت فرهنگ در دولت سیزدهم، جانشین بنیاد فرهنگی خاتم الاوصیا (عج) و معاون توانمندسازی و امور استان‌های سازمان هنری رسانه‌‌ای اوج اشاره کرد.

حضور محمد هاشمی در اوج می‌تواند به دو هدف باشد؛ یا چابک سازی و خُرد کردن این مجموعه و رفتن به سمت کیفی گرایی مدنظر بالادست نظام و پرهیز از کمیت گرایی فله‌ای است که متاسفانه به جز تولیدات ابراهیم حاتمی‌کیا و محمدحسین مهدویان-که او نیز از دانش‌آموختگان روایت بود- خروجی جریان‌ساز دیگری نداشت.
شاید هم هاشمی برای باز کردن در اوج به روی برخی سینماگران مستقلی که در این سال‌ها به دلیل عدم شباهت ظاهری با تیپ مورد پسند مدیران(؟) راهی به این نهاد نداشتند.
در هر صورت آنچه از محمد هاشمی انتظار می‌رود نه آن برخوردهای قهری ساترایی بلکه تعاملاتی از جنس دیالوگ‌های معین‌دوستانه وزیر ارشاد دولت سیزدهم است و چه بسا که بشود حالا از طریق همین اوج لااقل شرایط بازگشت به وطن موزیسین‌های غیرسیاسی و تسهیل فعالیت آنها در داخل را فراهم نمود بلکه موسیقی داخلی از این گرداب تکراری‌خوان‌های فالش به درآید.